یاس سفید

آب حیاتووباده ی مینای         کیستی

ای ماه من توشمع شب آرای کیستی

درماتمت چو لاله گریبان       دریده ام

یاس سفید من تو دل آرای    کیستی

نود امید صبح به شام فاق        من

صبح امید شام ،به  فردای      کیستی

درحسرت نگه تو عمری  در       آتشم

کام دل و امید  و تمنا ی       کیستی

دل در کویرسینه هلاک است  ازعطش

ای چشمهی حیا ت تودریای   کیستی

در کنج غم نشسته    زدنیا   بریده ام

دنیای  من  به گوکه دنیای   کیستی

مرغ سحر به  ناله شبگیرمن  گریست

تسکین دردو ناله ی شبهای   کیستی

افکنده ای دو زلف کمندت به روی دوش

درفکر صید آهوی   صحرای    کیستی

داری مصیبتی چو من از دست روزگار

خود مایه ی تسلی  غمهای   کیستی

ازبرق آتشبن نگاهی  تو      سوختی

دانی«رها» که غرق تماشای کیستی

/ 1 نظر / 22 بازدید
محمد حسین خسروی مهموئی از اصفهان

با سلام و درود بر استاد عشق و محبت سرور گرامی جناب آقای میرزایی قربان اشعار شاهکاری از عشق و محبت و زندگیست سرشار از امید و دریای بیکران از احساس نفستان گرم تنتان سالم در پناه خدا باشید. حسین فاطمه