هیاهو می کنم

هیاهو می کنم

دوستان در جمع اگر گاهی هیاهو می کنم

شکوه ها در خانه از خود سر به زانو می کنم

 دل به مویی بسته ام دل  خود به مویی بسته است

مو به مو نزد شما گر شکوه از او می کنم

 در سحر گاه حیاتم چون جراغ صبحدم

بی جهت این جا و آن جا دست خود رو می کنم

 عاشقی گویند پیران را جوانتر می کند

یاس خوش بوی سفیدی را گهی بو می کنم

 در نهایت رفته از دستم و حاصل سوخته

خرمن خاکسترم را آب و جارو می کنم

 بندگی هر گز نکردم سفله ها را ای(رها)

عاشقانه، دانه ها عمری است(شب بو)می کنم

 علی میرزائی(رها)

/ 0 نظر / 61 بازدید