یاس سفید شعرهای علی میرزایی

لطفاً آدرس وبلاگ اصلی(علی میرزایی سراینده ی یاس سفید)رادرپست ثابت کلیک کنید

چون نسیم آلوده دامانم نشد ازبوی گل
نویسنده : علی میرزایی - ساعت ۱:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٧
 

بازکن چشم سیاه پرحیای خویشتن
خارمژگان مرابنگربه پای خویشتن
گوشه ی چشمی گهی برخاک پای خودنما
تامراچون سایه بینی درقفای خویشتن
من همان دلداده ی بشکسته بال وبیکسم
کزپی دل آمدم سویت به پای خویشتن
درغم عشق توودرماتم تنهائیم
هرشبی سوزم چو شمعی در عزای خویشتن
چون نسیم آلوده دامانم نشدازبوی گل
ازگلستانهاگذشتم باغنای خویشتن
جزمن دیوانه دیدی کس تو ای سروروان
کوگذاردبرسرموجی بنای خویشتن؟
ناله های صبح ودردشام وآه نیمه شب
برگزیدم بی توازعالم برای خویشتن
حاصل این عشق طاقت سوزشدآوارگی
باکه گویم قصه ی بی انتهای خویشتن
بوی یاسی چون توباشدچاره ی مدهوشیم
گرنمودم کوی تودارالشفای خویشتن
کوه دردم چاره ی دردم تویی توهمتی
بانگاهی چاره کن درد«رها»ی خویشتن